Za njen izuzetan uticaj na glatkoću i zategnutost kože znala je i
Kleopatra. Bamija sadrži brojne minerale i vitamine, posebno iz grupe B
(najviše B1, B2 i B6) važne za održavanje sigurne i zdrave trudnoće.
Proizvodeći folate, sprječava pojavu urođenih mana i pomaže da plod raste i razvija se normalno. Vitamin C, kojeg takođe ima u zavidnim količinama, sprečava nastanak dijabetesa, odnosno ublažava simptome ukoliko se bolest ispoljila. Djelotvoran je i u slučaju astme i drugih respiratornih problema. Vitamin C iz bamije podmlađuje kožu, pospješuje rast i regeneraciju njenih tkiva i na taj način poboljšava produkciju kolagena.
Pravila za uzgoj
Bamiju bi trebalo posijati tri-četiri nedjelje nakon posljednjeg mraza, a razmak između sjemena trebalo bi da bude najmanje 7,5 cm da bi biljka nesmetano rasla. Nakon što zasadite biljku nježno je zalijte i nakon toga nemojte zalivati dok se ne pojave prvi izdanci. Bamija uspijeva u vlažnoj i zemlji bogatoj mineralima, a od sijanja do prvih plodova trebalo bi da prođe 45-60 dana.
Bamija
Bamija (Abelmoschus esculentus), omiljeno jelo faraonskog Egipta, i danas je u vrhu zdrave hrane. Bogata biljnim vlaknima, važnim za održavanje normalnog nivoa holesterola u krvi, dobrog varenja i stabilizacije nivoa šećera u krvi, bamija je u ishrani korištena još od davnina.
Drevni zapisi govore da je bamija u dolini Nila uzgajana vijekovima prije Hrista. Zbog afrodizijačkih svojstava bila je omiljeno jelo vladara. Jedna od najstarijih zdravih namirnica, na velika vrata vraća se na jelovnike brojnih kuhinja, a i nezaobilazan je sastojak poznate begove čorbe.
Ova trajna biljka iz porodice sljeza raste do metar visine. Ima plod duguljastog rebrastog oblika, koji je lako svarljiv, sočan, prijatog i pomalo oporog ukusa. Za ishranu se koriste samo mladi nedozreli plodovi, koji se prilikom kuvanja raspadaju oslobađajući mnoštvo sitnih sjemenki, izuzetno bogatih bjelančevinama i mastima. Da bi mogle da se nađu na trpezi tokom cijele godine, mlade bamije se suše nanizane na konac. Osim konzerviranja sušenjem, može i da se zamrzne, marinira ili samelje.
Proizvodeći folate, sprječava pojavu urođenih mana i pomaže da plod raste i razvija se normalno. Vitamin C, kojeg takođe ima u zavidnim količinama, sprečava nastanak dijabetesa, odnosno ublažava simptome ukoliko se bolest ispoljila. Djelotvoran je i u slučaju astme i drugih respiratornih problema. Vitamin C iz bamije podmlađuje kožu, pospješuje rast i regeneraciju njenih tkiva i na taj način poboljšava produkciju kolagena.
Pravila za uzgoj
Bamiju bi trebalo posijati tri-četiri nedjelje nakon posljednjeg mraza, a razmak između sjemena trebalo bi da bude najmanje 7,5 cm da bi biljka nesmetano rasla. Nakon što zasadite biljku nježno je zalijte i nakon toga nemojte zalivati dok se ne pojave prvi izdanci. Bamija uspijeva u vlažnoj i zemlji bogatoj mineralima, a od sijanja do prvih plodova trebalo bi da prođe 45-60 dana.
Bamija
Bamija (Abelmoschus esculentus), omiljeno jelo faraonskog Egipta, i danas je u vrhu zdrave hrane. Bogata biljnim vlaknima, važnim za održavanje normalnog nivoa holesterola u krvi, dobrog varenja i stabilizacije nivoa šećera u krvi, bamija je u ishrani korištena još od davnina.
Drevni zapisi govore da je bamija u dolini Nila uzgajana vijekovima prije Hrista. Zbog afrodizijačkih svojstava bila je omiljeno jelo vladara. Jedna od najstarijih zdravih namirnica, na velika vrata vraća se na jelovnike brojnih kuhinja, a i nezaobilazan je sastojak poznate begove čorbe.
Ova trajna biljka iz porodice sljeza raste do metar visine. Ima plod duguljastog rebrastog oblika, koji je lako svarljiv, sočan, prijatog i pomalo oporog ukusa. Za ishranu se koriste samo mladi nedozreli plodovi, koji se prilikom kuvanja raspadaju oslobađajući mnoštvo sitnih sjemenki, izuzetno bogatih bjelančevinama i mastima. Da bi mogle da se nađu na trpezi tokom cijele godine, mlade bamije se suše nanizane na konac. Osim konzerviranja sušenjem, može i da se zamrzne, marinira ili samelje.
(MOJEzdravlje)
